proaktywnie.pl

Jeżeli chcesz to zrób to! Jesteś już w takim wieku że lepiej wiesz od rodziców co jest dla Ciebie dobre. Musisz brać sprawy w swoje ręce żebyś potem nie miał do rodziców pretensji. Wydaj mi się że na studia też poszedłeś za namową rodziców "bo to są studia z perspektywami, dobrze będziesz zarabiał". Rodzice chcą na pewno dobrze, ale nie widzą twojego punktu widzenia. Wytłumacz im to wszystko, wydaje mi się że zrozumieją. Z drugiej strony słyszałem (bo jeszcze studia przede mną) że na pierwszym roku są nudne przedmioty dopiero później zaczyna się coś interesującego.

Też jestem na pierwszym roku, również mam wątpliwości co do tego czy dobrze wybrałem. Podobno tak ma każdy - może warto porozmawiać z doradcą zawodowym?
Wydaje mi się to bardzo rozsądne aby najpierw skończyć inżyniera/licencjata a magisterkę zrobić z dziedziny która, po doświadczeniach w zdobywaniu inżyniera/licencjata, będzie wybrana w pełni świadomie z uwzględnieniem wielu zmiennych itp. itd.

Pheonix: co by się stało, gdybyś teraz zacząl od zera nowy kierunek? Co się stanie jak pójdziesz za radą rodziców?

czyli z tego co mówisz, to najlepiej żebyś szedł za głosem serca
po co robić coś co cię nie bawi tylko po to, żeby robić tego więcej w przyszłości. jak dla mnie bez sens. trudna decyzja i dlatego należy tylko do ciebie.

Tak, dokładnie. Ważne jest dla mnie to, że chcę robić to co lubię. Zdanie rodziców jest istotne, ale to ja mam wiedzieć co chcę w życiu robić. Brałem pod uwagę też koszty, nowa szkoła jest płatna. W związku z tym, że aktualnie dorabiam właśnie poprzez to co chcę studiować myślę, że uda się to bardzo dobrze połączyć i sam sobie zarobię na studia. Wpływ też miało to, że zauważyłem iż wolałem na egzaminy / zaliczenia nauczyć się tylko po to by zdać, a resztę czasu przeznaczyć na doskonalenie się w "mojej" dziedzinie, co jak widać, sensu nie miało. Tak, sesja też ma swój wpływ, a to dlatego, że teraz widzę jak moje aktualne studia przebiegały. Wykucie, zdanie, zapomnienie, bez sensu.

Czego chcą? Konkretną odpowiedź pewnie usłyszę jak im powiem o moim pomyśle.
Decyzję chcę podjąć jeszcze w tym semestrze, aby ewentualnie bez problemu złożyć papiery do nowej szkoły na czas.

Phoenix, ja podejdę do tego może z trochę innej strony. Czy sam wybrałeś informatykę? Czy wybrali Ci ją rodzice?
Zastanów się też, czy nie jest czasami tak, że nie podobają Ci się studia, ponieważ musisz zrobić Tyle Nudnych i Niepotrzebnych Rzeczy, które musi robić każdy student informatyki, a których potem nigdy nie wykorzysta... Tzn. czy nie chcesz czasami iść na łatwiznę? Wiesz, każde osiągnięcie, każdy sukces, ma przyczepiony do siebie "price tag".

A z tym, że do egzaminów uczysz się tylko aby zaliczyć, a resztę czasu poświęcasz na coś, co "lubisz", to mam dziwne wrażenie, że większość moich znajomych, jak i ja sam, tak ma/miała. Zawsze robienie czegoś innego (czego robić nie musimy) wydaje nam się po prostu łatwiejsze i przyjemniejsze.

Jeszcze na koniec... zastanów się czy rodzice nie mają racji i czy czasami za lat powiedzmy 5 nie będziesz tej decyzji żałował.
Cóż, mam wrażenie, że wprowadziłem trochę negatywizmu... ale myślę, że powinieneś się faktycznie głęboko zastanowić, czy to jest to, czego chesz.

Moi drodzy!
Ja swoje pierwsze studia ukończyłem 7 lat temu, kierunek - marketing (licencjat). Ponieważ były to studia zaoczne, mogłem przez cały ten czas pracować. W tym czasie zmieniałem firmy jak przysłowiowe rękawiczki, po to, aby odnaleźć swoje "miejsce na ziemii". Dwa lata po ukończeniu licencjata, zapisałem się na uzupełniające studia magisterskie, kierunek  - zarządzanie. Po studiach mieszkałem trochę w Warszawie szukając znowu "miejsca na ziemii". Urodził się syn, wróciłem do "gniazdka". Zmieniłem pracę, wybudowałem dom, urodziła sie córka. Od czterech lat pracuję w jednej firmie, ale znowu stwierdziłem, że to nie to. Zapisałem się na studia podyplomowe. Niedawno je ukończyłem. Zamierzam zmienić zawód.
Tak wyglądało moje życie, oczywiście w wielkim skórcie. Jak widzicie w życiu nie raz trzeba podjąć jakąś odważną decyzje, bedziemy zmieniać zdanie. To nic złego, ważne żeby być szczęśliwym. Nie bójcie się podejmować odważnych decyzji. Musicie wyeliminować ze swojego życia słowo "porażka" i zamienić je słowem "wynik".

Badania pokaują, że ludzie w swoim życiu podejmują 70% błędny decyzji. Jaki z tego wniosek?


"Buszując w zbożu" (czyt.www), natknąłem sie na pewien artykuł, z którego to wynikało, że przeciętny amerykanin, w ciągu całego swojego życia, zmienia aż siedem razy miejsce zamieszkania. Niesamowite, co?

Pozdrawiam.
Artur

No i nadszedł czas kiedy i ja mam podobny dylemat co twórca tematu.

Studiuję teleinformatykę na UTP, pierwszy rok - zapowiada się masakrycznie nudno. Kiedy patrzę na listę przedmiotów na 2gim roku wcale nie zapowiada się lepiej. Wybrałem ten kierunek, bo w moim mieście nie ma zbytnich alternatyw, brak publicznej uczelni z normalną informatyką. No i też trochę liczyłem na to, że telekomunikacja mnie zainteresuje co się okazało błędem. Też na to, że teleinformatyka wiele od normalnej informatyki się nie różni - kolejny błąd. Początkowo myślałem, że już trudno, będę się uczył byle zdawać a na boku, sam się będę uczyć tego co mnie interesuje, jednak problem w tym że nie zostaje mi na to za wiele czasu.

Chciałbym zmienić kierunek, uczelnię i miasto. Zastanawiam się nad informatyką stosowaną na UMK. Przedmiotów mniej i bardziej związane z zainteresowaniami, uczelnia przyzwoita (ba, nawet lepsza), miasto obok więc jeszcze nie tak daleko, brak problemu z lokum. Problem: przekonanie rodziców.

Zrobiłem bilans plusów i minusów. Teraz proszę o feedback drogich forumowiczów , ludzi, którzy pomogą mi spojrzeć na to wszystko z boku i podjąć właściwą decyzję.


Plusy

+ kierunek bardziej związany z zainteresowaniami:
1 rok - na UTP pod tym względem masakra jakaś. na UMK:
matematyka elementarna
algebra liniowa
fizyka elementarna
UNIX (!)
nauka w przykładach (nie wiem co to)
programowanie proceduralne (!)
nauka i technika w społeczeństwie

2 rok - 5 przedmiotów, na UTP - 7 przedmiotów głównie związanych z telekomunikacją [w tym tylko 2 związane z informatyką]
3 rok - dalej niewiadomo bo ani na UTP ani na UMK nie ma jeszcze

nie traciłbym czasu na naukę przedmiotów niezwiązanych z zainteresowaniami
a nawet jeżeli będą takie niezwiązane to będzie ich mniej

uczelnie w rankingach:
UTP - 66 miejsce
UMK - 10 miejsce
nie żeby to miało dla mje wielkie znaczenie, jestem świadom że większości rzeczy będę musiał nauczyć się sam
chociaż dziwny ten ranking bo wg niego UKW jest na 62, wyżej niż UTP o.O

+ odcięty od świata mógłbym się łatwiej skupić na nauce

+ nie traciłbym czasu na dojazd, a stypendium pokrywałoby koszty lokum
6min. drogi na uczelnie, UTP - 60 min.


Minusy

- rok w plecy (z drugiej strony: i tak będę miał nic dziwnego, bo kompletnie niezmotywowany do nauki byłem i zdanie sesji teraz będzie prawdziwym wyzwaniem, poza tym i tak mogę się sam uczyć programowania, uczelnia wiele mi w tym nie pomoże)

- wszystkie te związane z mieszkaniem poza domem i współdzieleniem pokoju/domu (z drugiej strony plus: samodzielność, współlokator=przyjaciel)

- dziewczyna tylko w weekendy/święta (z drugiej strony: i tak do tej pory wiele w tygodniu nie mogliśmy się widzieć)

- net tylko u mnie w domu (ale jest na uczelni która jest blisko, poza tym patrz "+ odcięty od świata", poza tym bezprzewodowy kiedyś można..)

- wysiłek związany ze zmianą (który może okazać się tego warty. wedle J.Spencera który napisał "Gdzie jest mój ser?")